Druiven plukken op wijngaard St. Martinus


Het goede leven in Zuid-Limburg. Ik was ernaar op zoek en deze dag was het totaal niet moeilijk het te vinden. Ik plukte namelijk samen met drie ontzettend leuke andere bloggers op een zonovergoten oktoberdag druiven op de wijngaard van St. Martinus en maakte daarna een wandeling door het prachtige Geuldal, op zoek naar geologische schatten. Het buitenleven, in goed gezelschap. Wat wil je nog meer?

Wist je dat in Nederland wijn wordt gemaakt? Voor mijn reis door Zuid-Limburg had ik geen idee, maar inmiddels weet ik beter: Zuid-Limburg kent een bloeiende wijnproductie! Het past bij het Franse gevoel dat de streek mij geeft en het past bij de duurzaamheidsvisie die ik ook regelmatig ben tegengekomen: je hoeft je wijn niet meer van ver te halen, maar haalt het gewoon lekker naast de deur!

Het is half oktober als de witte druiven van St. Martinus geoogst mogen worden. Ik presenteer me iets na 9.30u op de wijngaard, maar ben niet alleen. Vandaag plukken Bregje van Breg Blogt, Carolien van Dream the World en Sanne van EnSannereist met me mee! Ontzettend gezellig. We worden -zoals het in Zuid-Limburg betaamt 😉 – ontvangen met vlaai en koffie en thee. Omdat we echter aan de late kant zijn (we hadden moeite met het vinden van de wijngaard) kunnen we echter al vrijwel direct aan de bak. Wijnboer Stan Beurskens vertelt ons hoe we de druiven moeten plukken (met één hand knippen en met de ander de druiventros van onderen opvangen) en welke we moeten laten hangen (die nog erg groen zijn) of kunnen verwijderen (die aangetast zijn door schimmel). We kiezen vervolgens een pad en gaan aan de slag.

Ik begin vol goede moed met knippen en vind het direct leuk. De zon brandt in mijn nek en Sanne, met wie ik een pad deel, en ik staan lekker te kletsen. Onze ranken zijn goed gevuld en we kunnen dus ook wel even vooruit. Het is een ‘zen’ karweitje, net als tuinieren dat kan zijn. Je bent bezig in de buitenlucht met een natuurproduct en je ziet direct resultaat van je werk. Mijn zen gevoel wordt alleen behoorlijk verstoord als er een spin op mijn hand zit. Het duurt daarna even voor ik de moed heb verzameld weer een tros af te knippen.

Als alle plukkers klaar zijn met hun rijen (Sanne en ik krijgen op een gegeven moment hulp van anderen), is het tijd voor de lunch. Met plakkerige handen lopen we de wijngaard af naar de ontvangstruimte en proeflokaal van St. Martinus, waar de druiven ook worden verwerkt tot wijn. Daar staat ons de lunch te wachten, uiteraard met een lekker wijntje (Bergdorpje, foto 7)! We genieten van het uitzicht en nemen uiteraard een heleboel foto’s.

Als de plukkers teruggaan naar boven blijven wij achter voor een rondleiding door de kelders, waar we het proces van het wijn maken van begin tot eind te zien krijgen. De wijnen van St. Martinus zijn nationaal en internationaal bekroond met prijzen, onder andere vanwege de duurzame manier van produceren. Na de rondleiding mogen we nog een fles uitzoeken als beloning voor onze inzet. Ik kies voor Bergdorpje, want die was me goed bevallen!

Schatzoekers

Op vijf minuten rijden van de wijngaard ligt het Vijlenerbos, waar mijn mede-bloggers en ik naartoe gaan voor een wandeling. Het is immers een prachtige dag en we hebben een kaart in ons bezit waarop staat aangegeven waar wij geologische schatten kunnen vinden in de omgeving. De kaart geeft een wandeling van tien kilometer aan, maar we besluiten die te verkorten tot eentje van zeven tot acht km. Met goede zin gaan we op pad!

We zien de mooiste uitzichten, grote paddestoelen, koeien in verschillende kleuren en… vrij weinig geologische schatten. We weten niet hoe we het doen, maar we lopen een aantal keer een verkeerde route, waardoor we de schatten mislopen. Als we na een aantal kilometers bij restaurant Buitenlust (dat een panorama view op het Geuldal biedt) zitten bij te komen met een drankje zijn we er nog geen tegengekomen. Gelukkig vinden we niet veel later alsnog de eerste schat: de Heimansgroeve van 330 miljoen jaar oud. We zijn blij!

Via een aantal prachtige weilanden lopen we de route verder. Aan het eind moeten we behoorlijk klimmen. Als westerling ben ik die heuvels natuurlijk niet gewend en in combinatie met de zon en de gelopen kilometers ben ik behoorlijk bekaf als we eindelijk weer bij de bus aankomen. Die avond lig ik dan ook al voor tienen op bed, wat erg vroeg is voor mijn doen. Maar het was het waard! Ik heb genoten van de natuur en van de meiden waarmee ik het mocht verkennen. Het was daardoor in meerdere opzichten een mooie dag in Zuid-Limburg.


geuldal

Slapen op een wijndomein? Dat kan op Domein Holset! Daar ligt, tussen de wijngaarden, een tot B&B omgebouwde boerderij.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK LEUK

eindvideo Limburg lonkt
Limburg blijft lonken
November 17, 2017
appartement zonneberg
Zonneberg: een paradijs op een heuvel
November 16, 2017
kasteel vaalsbroek
In de watten gelegd worden bij Kasteel Vaalsbroek
November 16, 2017
verjaardagsweekend-villa-viva
Vaders verjaardag vieren in Villa Viva
November 13, 2017
Eys
Zuid-Limburg: een on-Nederlands stukje Nederland
November 09, 2017
Naomi Luik
De EUregio verkennen | Luik lonkt
November 08, 2017
manon naomi kalfjes
Knuffelen met koeien en kalfjes
November 05, 2017
energetische behandelingen
Energetische behandelingen bij Leonardus
November 01, 2017
kathedraal valkenburg
Verken veelzijdig Valkenburg
October 27, 2017

4 Reacties

Carolien
Reply 7 november 2017

Het was zo'n fijne dag! Heerlijk gelachen. Behalve aan het eind toen werden we wat stiller, haha. Leuk dit met jullie gedaan te hebben #makingmemories

    Naomi
    Reply 8 november 2017

    Haha, toen moesten we onze energie sparen voor de klim ;-) . Maar inderdaad: #goodmemories

Bregje
Reply 6 november 2017

Het was een heerlijke dag! Leuk om jouw blog te lezen, ik ga meteen weer even terug in de tijd!

    Naomi
    Reply 7 november 2017

    Vond ik ook Bregje! :)

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte onderdelen staan aangegeven met *