Ik ben een kolibrie


Van jongs af aan ben ik al bezig met de ‘Wat wil ik later worden?’-vraag. Door de jaren heen varieerde dat antwoord van zangeres en kinderboekenschrijfster tot hoofdredacteur van de Marie Claire en zelfstandig ondernemer. Hoewel ik al die tijd wel ongeveer heb geweten wat ik wel en niet leuk vond, heb ik nooit mijn passie, die ene droom waar ik helemaal voor ging, gevonden.

Vaak vond ik dat frustrerend. Waarom weten anderen het soms zo goed en ben ik het type dat iets bedenkt en er dan een paar maanden later over gaat twijfelen of er op uitgekeken is? Elizabeth Gilbert gaf mij gisteravond opeens het antwoord: ik ben een kolibrie.

In deze video legt ze uit dat er twee verschillende types bestaan wat betreft het najagen van een passie: drilboren en kolibries. ‘Drilboren’ kiezen hun doel en gaan ervoor, volledig gefocust. ‘Kolibries’ daarentegen fladderen, van boom naar boom en van bloem naar bloem. ‘Trying this, trying that and two things happen.. They create incredibly rich complex lives for themselves and they also end up cross pollinating the world.’

Kruisbestuiving

Ik herken mijzelf heel erg in de omschrijving van de kolibrie, vooral in het werkleven. Ik probeer verschillende dingen uit en ga er dan helemaal voor, maar zodra ik uitgeleerd en uitgegeven ben, ga ik weer verder. Ik kom wat halen en brengen, kruisbestuiven, totdat het mijn tijd is te gaan.

Tot voor kort vond ik het moeilijk te accepteren dat ik zo ben, dat als ik na twee, drie jaar uitgekeken ben op iets en voor mijn gevoel zelf ook weinig meer te bieden heb, ik weer verder ga. Ik twijfelde of dat wel goed was voor mijn cv en vond het normaal dat je op een gegeven moment een baan moet vinden om daar langer (lees: tot je pensioen) te blijven. Pas het laatste jaar ben ik vrede gaan sluiten met dit aspect van mijzelf, want waar ik het voorheen vooral als een nadeel beschouwde voor mijzelf en een werkgever, zie ik het nu eigenlijk wel als een positieve eigenschap. Want het is op zijn minst heel eerlijk. Kunnen wij niets meer voor elkaars groei betekenen? Dan is het tijd voor een nieuwe kolibrie. Of drilboor, dat kan natuurlijk ook. Uiteindelijk zijn we er om elkaar op weg te helpen en te helpen groeien. Elizabeth Gilbert benadrukt dit: ‘That is the service that you do … and that is how we need you to be.’

Wat nou écht mijn passie is? Misschien vind ik het definitieve antwoord nog wel. Door met elke stap goed naar mijn eigen gevoel te luisteren en te vertrouwen op mijn intuïtie, kom ik steeds een stukje dichterbij. Want zeg nou zelf, drie maanden bloggen voor Limburg lonkt is wel echt een droombaan. Daarom blijf ik maar lekker fladderen, want zo kom ik onderweg de mooiste, leukste en gezelligste plekken tegen.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *