Ik en mijn twee ikken


Onlangs las ik een interessant stuk op Welingelichte Kringen. In dat stuk, dat uitlegt waarom Chinese filosofie zo populair is op Harvard, haalt hoogleraar Chinese geschiedenis Michael Puett aan dat we in het Westen verzanden in de zoektocht naar onze ‘ware ik’, terwijl Chinese denkers stellen dat wij niet één homogeen wezen zijn. ‘We zijn complex en chaotisch en bestaan uit een soort samenraapsel van tegenstrijdige emoties en neigingen die voortdurend veranderen.’

Een zeer interessante overtuiging en erg herkenbaar. De laatste tijd vallen mijn eigen innerlijke tegenstrijdigheden mij namelijk erg op:

‘Eigenlijk zou ik wel veganistisch willen eten.’
‘Ik mis af en toe vlees en twijfel soms het mezelf wel eens te gunnen.’

‘Ik zou nog wel in een vet appartement midden in de stad willen wonen.’
‘Ik heb net een mooi huis gekocht met heel veel ruimte en een tuin in een rustige wijk.’

‘Het leven draait niet om werk en geld.’
‘Ik wil groeien in mijn werk, carrière maken en meer geld verdienen.’

‘Ik zou wel een minimalistische kledingkast willen met alleen maar mooie, kwalitatieve stukken erin.’
‘Ik hou van de H&M, lekker veel keuze in trendy kleding voor een betaalbare prijs.’

‘Ik wil afvallen.’
‘Ik heb geen zin mijzelf iets te ontzeggen.’

Gek word ik er af en toe van: ‘Wat wil ik nou?’ De verklaring uit de Chinese filosofie leert mij dat ik dus niet één wil heb en het heel logisch is dat ik meerdere dingen kan willen. Dat ligt niet aan mij, dat komt omdat ik mens ben. Mijn huidige leven is het resultaat van aangeleerde gedragspatronen en het resultaat van toevalligheden en de keuzes die ik heb gemaakt. Het betekent echter niet dat mijn gewoontes zijn wie ik ben en dat mijn gedrag is wie ik ben. Het betekent niet dat dit alleen is wie ik ben.

Ik ben zoveel meer.

Herken jij die innerlijke tegenstrijdigheden? 

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK LEUK

‘Wat wil ik echt?’ 3 vragen die je jezelf moet stellen
January 29, 2015

2 Reacties

Jan Jaap
Reply 18 september 2016

Het is natuurlijk waar wat je schrijft, wij zijn zoveel. Alleen al het feit dat je groeit en dus voortdurend verandert. Je kijkt morgen anders naar dingen dan je gisteren deed, wij worden voortdurend een ander mens onder invloed van dat wat we leren. Mits we willen leren. Dus dit staat nog los van de tegenstrijdigheden in jezelf. Ik denk dat bij de tegenstrijdigheid de groei begint, langzaam maar zeker ontwikkel je je een richting op die uiteindelijk het beste bij je pas. En vervolgens ontwikkelen er zich weer nieuwe tegenstrijdigheden... pfff, Het punt is vooral dat je met bepaalde tegenstrijdigheden moet leren leven. Ik ben en was heel actief in het milieuwerk en heb lange tijd in een grote Amerikaanse bak gereden. Ik was het allebei, en ik kon er in vrede mee leven, anderen minder... Opgeteld en afgetrokken: wie ben ik, nou, heb je even een halfuurtje?

    Naomi
    Reply 19 september 2016

    Bedankt voor je uitgebreide reactie en toevoegingen Jan Jaap! Je stipt inderdaad wat belangrijks aan, dat je voortdurend verandert, omdat je groeit en dat we dat alleen doen als we willen. Wat dat betreft is het niet raar als je af en toe een interne crisis hebt ;-). Dat je moet leren leven met bepaalde tegenstrijdigheden vind ik mooi gezegd en helemaal waar. Leren zonder oordeel te kijken naar jezelf en de tegenstrijdigheden te accepteren. Af en toe aanpassen wat volgens jezelf (dus niet volgens anderen!) echt niet kan en vrede hebben met de tegenstrijdigheden die echt bij jou horen. Dan vind je uiteindelijk vanzelf jóuw richting, denk ik.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte onderdelen staan aangegeven met *