Thuis bij Kafethea en met Kedi


Het besef dat ik tien weken van huis ben, kwam pas hier, in Maastricht, bij mij binnen. ‘Tien weken is best wel lang’, werd al weken tegen me gezegd, maar ik reageerde standaard ‘nee joh, die zijn zo voorbij!’. Pas afgelopen dinsdag, dag twee van de campagne, schoot het door mijn eigen hoofd heen: ‘Tien weken is best wel lang’. Het feit dat ik even los moe(s)t komen van huis, zal hieraan hebben bijgedragen. Gelukkig stonden er voor woensdag een aantal leuke activiteiten op de agenda, die mij een beetje het gevoel van ‘thuis’ gaven.

Lunchen bij Kafethéa

De behaaglijke geur van koffie, thee en verse baksels, een lange leestafel waar druk aan gewerkt wordt, een bank waar iemand op ligt met haar benen languit… ze begroetten me allemaal toen ik Kafethéa instapte. Net als eigenaresse Merel, die het belangrijk vindt dat ik me prettig voel. ‘Ga lekker zitten. Zal ik pannenkoeken voor je maken?’

Ik neem plaats achter een tafeltje, waar ik mijn laptop op uitklap. Niet veel later wordt mij vegan pannenkoekjes met banaan, appel en chocola geserveerd. Met relaxte muziek op de achtergrond begin ik te tikken aan mijn blog. De uren zijn voorbij gevlogen als ik zie dat het tijd is om naar mijn volgende afspraak te gaan. Het is bijna zonde die workflow te moeten doorbreken en ik had nog wel uren kunnen doorbrengen in deze huislijke sfeer. Sowieso ben ik nieuwsgierig geworden naar de vegan cupcakes, die mooi stonden te wezen op de toonbank. Daarom kan ik met recht zeggen: tot ziens Kafethéa!

Kedi bij Lumière Cinema Maastricht

kedi

‘Kedi maakt zelfs van hondenmensen kattenfans.’  ★★★★★, NRC

Nou ben ik allebei, maar deze zin met de vijfsterren beoordeling maakte mij wel behoorlijk nieuwsgierig naar Kedi, een documentaire over straatkatten in Istanbul. Gelukkig mocht ik hem gaan bekijken in filmtheater Lumière Cinema Maastricht. Voorafgaand heb ik wat gegeten in het bijbehorende restaurant. Heerlijke taco’s met vegetarisch gehakt! Het was smullen. Net als de docu. Een prachtige weergave, die mij een andere kijk biedt op het leven van de straatkatten. Zo vind ik straatkatten automatisch zielig. Echter zijn ze dat zeker niet allemaal en wordt goed naar ze omgekeken door de omwonenden. Sterker nog, sommige inwoners van de stad weten precies welke katten bij ze in de buurt rondlopen. Zelf heb ik daar bijvoorbeeld geen idee van. Hoe goed de omwonenden de katten kennen, blijkt ook uit het feit dat ze feilloos hun karakters weten te omschrijven. Bijzondere verhalen over vriendschappen met de katten en prachtige beelden van de dieren (die als katteneigenaar regelmatig ook erg herkenbaar zijn) maken het een bijzonder filmverslag. Mocht je dus nog in de gelegenheid zijn deze docu mee te pikken, grijp dan je kans.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK LEUK

Margraten
Historie in Zuid-Limburg: WOII
September 23, 2017
Gulpener
Mijn eigen biertje brouwen bij Gulpener
September 22, 2017
Sittard
Struinen door sfeervol Sittard
September 21, 2017
Trash Deluxe eetruimte
Tres sjiek Trash Deluxe
September 17, 2017
Gulpener bier
Vrijheid pluk je: hop oogsten met Gulpener
September 15, 2017
Maison Village eetkamer
Magnifiek: Maison Village
September 14, 2017
Gerecht Prix de Rome
Op pad met chef Wouter
September 13, 2017
Limburg Lonkt week 2
Limburg Lonkt: impressie week 2
September 13, 2017
chalet panormacamping Gulperberg
Glamping op de Gulperberg
September 11, 2017

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte onderdelen staan aangegeven met *